Wałek ślimakowy z stali węglowej/stali stopowej

Materiał: 45#

Obrabiane jest przez dwuwrzecionowy centrowy maszynę CNC marki Star. Do centrowania stosuje się wiertło centrujące z węglika wolframu o kącie 90°, do wiercenia – wiertło z węglika wolframu; do obróbki średnicy zewnętrznej używany jest frez surowy z kątem 55° i promieniem R0,4; do obróbki surowej średnicy zewnętrznej – wstawka z tylnym skosem o promieniu R0,4; do wykończenia średnicy zewnętrznej – frez cylindryczny z kątem 55° i promieniem R0,2; do wykończenia małej średnicy zewnętrznej – wstawka z tylnym skosem o promieniu R0,2; do obróbki gwintów – frez do gwintów; do usuwania zadziarzeń – frez cylindryczny z kątem 55° i promieniem R0,2; do usunięcia zadziareń – narzędzie tokarskie z promieniem R0,2. Zadziary usuwamy frezem do gwintów, a wewnętrzne otwory obrabiamy rozwiertakiem. W przypadku wałka drugorzędowego wykończenie tworzącej płaszczyzny wykonujemy frezem cylindrycznym z kątem 55° i promieniem R0,2.

Dokładność otworów ±5μm. Aby zapewnić stabilną tolerancję otworów podczas masowej produkcji, dostępne są również podobne modele wykonane z mosiądzu. Przekładnia ślimakowa składa się ze ślimaka i koła ślimakowego, które służą do przenoszenia ruchu i mocy pomiędzy osiami ustawionymi pod kątem. Zazwyczaj kąt między tymi dwoma osiami wynosi 90°. W typowej przekładni ślimakowej to ślimak stanowi element napędowy. Pod względem wyglądu ślimak przypomina śrubę, natomiast koło ślimakowe bardzo przypomina śrubowe koło zębate cylindryczne. Podczas pracy zęby koła ślimakowego ślizgają się i toczą po powierzchni spiralnej ślimaka. Aby poprawić warunki styku zębów, koło ślimakowe wykonuje się w kształcie łuku wzdłuż szerokości zębów, dzięki czemu część ślimaka zostaje zawinięta. W ten sposób kontakt pomiędzy kołem a ślimakiem staje się liniowy, a nie punktowy i złożony.